Twitter account Waldien Burger Netraam WoordWerk   LinkedIn account Waldien Burger Netraam WoordWerk








31 augustus 2015

Plantensteun

Waarom heeft de evolutie daar nog niets op gevonden: bloemen en grassen die bezwijken onder het gewicht van water? Dit voorjaar was ik er vroeg bij om zoveel mogelijk planten te steunen met stokken en opbinddraad. Hoe eerder je dat doet, hoe minder je er later van ziet, planten omarmen en bedekken ze letterlijk. Af en toe de draden met de groei mee wat hoger hijsen en alles blijft mooi rechtop. Deze zomer beloonde de tuin mijn extra aandacht hiervoor met veel bloemenweelde. Al speelde ook mee dat de meeste echte regenbuien hier voorbij trokken. Eerlijk is eerlijk.

 

Planatensteun

 

 

 

 

 

 

 

 

Maar de buien van afgelopen weken doen toch ook sterke planten het hoofd buigen en in hun gewicht nemen ze stokken en draden gewoon mee. Omdat het tegen het einde van de zomer loopt, knip ik af wat in de weg hangt. De rest laat ik lekker gaan. Het is natuurlijk ook weer typisch iets voor een tuinier om te willen dat alle bloemen in de tuin mooi rechtop blijven staan. De natuur maakt er nu eenmaal soms een rommeltje van. Net als mensen, trouwens….

 

Ook ondernemers kunnen soms wel wat steun gebruiken.


 


30 juni 2015

Andermans ogen

Met slecht weer op zondag trok het Open Tuinen weekend eind mei wat minder bezoekers dan andere jaren. Bij de evaluatie met de tuinclub tekenden we toch weer leuke, mooie, grappige reacties op. Mensen hebben vragen, op- en aanmerkingen (die ze pas in de volgende tuin uiten ;)) en zijn verrast en dankbaar: ‘met jullie tuin stel je eigenlijk je hart voor ons open’. Mooi!

 

Voorafgaand aan het weekend vragen we ons af waarom we meedoen. Veel werk voor één weekend. Hulp vragen helpt. Medetuinclublid Tony helpt met het snoeien van hagen, Stefan en Remco uit het dorp 'ontonkruiden' de klinkerpaden. Dat scheelt! En ik heb inmiddels geleerd me niet meer druk te maken over het (al) wel of (nog) niet bloeien van planten. Da’s winst.

 

En zo zijn huis en tuin in ieder geval één keer per jaar helemaal op orde: alles gesnoeid en vrij van onkruid, gras gemaaid inclusief de randen, alle tuinmeubilair en schuren ontdaan van spinnenwebben, kantoor opgeruimd, ramen gewassen. Daar hebben we de rest van het jaar plezier van. Ook winst. En het gezellige weekend met familie en veel geïnteresseerde mensen over de vloer verhoogt de winst verder.

 

 Andermans ogen

  







Grote extra
Het grote extra realiseer ik me pas achteraf: ik kijk door andermans ogen naar onze eigen tuin. De bezoekers laten me opnieuw waarderen wat wij hebben en waarvoor we werken. Iedereen is welkom om daar net zo van te genieten als wij!

 

Kijk ook eens met klantenogen naar je bedrijf.


 


27 mei 2015

Dwarrelende eendjes

Even snel het gras nog maaien. Kleine moeite, groot effect, de tuin ziet er meteen weer netjes en verzorgd uit. Als de machine even stil is, word ik me bewust van geluid: een kwakende eend en veel gepiep. Dat heb ik eerder gehoord. Eenden broeden hier vaak in wilgenbomen: hoog, droog en veilig. Maar hoe komen die kleine eendjes dan beneden? Dat zag ik een paar jaar geleden. Moeder eend zit kwakend in de sloot. De eendjes kruipen omhoog in het nest en dwarrelen naar beneden. Vervolgens waggelen ze richting moeder en springen zonder aarzelen in het water. Als moeder weet dat ze er allemaal zijn, kunnen ze de wijde wereld in.

 

Dit keer kon ik aan het gekwaak en gepiep horen dat het gezin nog niet compleet was. Moeder zwom met één eendje in de sloot. De andere drie waren wel uit de boom gedwarreld, maar terecht gekomen in onze compostbak daaronder. Gelukkig ging ik dus gras maaien.

 

 

En ze leefden nog lang en gelukkig.... Nou, zo werkt een eendenleven niet. Moeder eend zwemt nu nog met één eendenkuiken rond. Tsja, teveel kapers op de kust.


 


30 april 2015

Stenen lichten

Onze kippen zitten in de ren. Omdat de poezen ze achtervolgen. Omdat ze alle jonge plantjes in de tuin voor lekkere sla aanzien. Omdat ze anders hoog in de boom slapen. Omdat ze anders op onvindbare plekken hun eieren leggen. Eigenlijk dus alleen voor onze eigen gemoedsrust ;). Na het Open Tuinen Weekend op 30 en 31 mei mogen ze naar buiten, beloven we elkaar. Dan zijn ze hopelijk genoeg aan de poezen gewend om niet in paniek te vluchten en genoeg gehecht aan hun ren en nachthok om daar iedere avond weer veilig te overnachten.

kippen 

 

 

 

 

 

 

 

Omdat ik me toch enigszins schuldig voel, ga ik beestjes voor ze vangen. Als ik onkruid wied of in de tuin spit, verzamel ik de pieren die ik tegenkom. En omdat pissebedden een favoriete lekkernij is, ga ik stenen lichten. Je staat er versteld van wat er allemaal onder en tussen stenen kruipt: pissebedden, oorwurmen, slakjes, salamanders. Zodra ik een steen optil, krioelen de pissebedden weg. Ik heb inmiddels een techniek ontwikkeld om ze toch te vangen: met mijn ene hand de steen optillen, andere hand eronder houden zodat ik de vallende pissebedden opvang, daarna schuif ik ze zoveel mogelijk in een bakje. Als ik er genoeg verzameld heb, geef ik ze gedoseerd aan de kippen, zodat niet één kip alle beestjes verschalkt en de timide kip niets krijgt. Het is niet alle dagen beestjesfeest, gelukkig vinden de kippen ook restjes aardappel, pasta, rijst en brood heerlijk. En in ruil krijgen wij de lekkerste krieleitjes die er zijn.

 

Spit als ondernemer je bedrijf eens om en kijk wat er allemaal opduikt. 


 


31 maart 2015

Survival tuintip

Tsja, ik word een jaartje ouder en zit hele dagen achter de computer. Niet goed voor nek, schouder en armen. En dan schreeuwt ook de tuin weer om aandacht. Opruimen, snoeien, wieden, ook dat voel ik in mijn armen en schouders. Om werk en tuin vol te houden laat ik me op gezette tijden masseren door een shiatsu masseur, die alle spierknopen los maakt, heerlijk! Voor hardnekkige knopen in mijn spieren ga ik naar een fysiotherapeut, die dry needling (nee, geen acupunctuur) toepast. Tijdens de behandeling praten we over van allerlei. Ik geef tips voor zijn website, we praten over de tuin. Hij vraagt of ik berken in de tuin heb. Ja, hoezo?

 

Survival tuintip

 

 

 

 

 

 

 

 

In zijn vrije tijd blijkt hij aan survival te doen. Trekken door de Ardennen of in Zweden en dan je eigen kostje bij elkaar scharrelen. Berkenbast blijkt dan hét middel te zijn om vuur mee te maken. Omdat niet overal berken staan, heeft hij altijd berkenbast bij zich. In onze tuin staan elf berken, waarvan acht papierberken met deze bast, dus ik neem een voorraadje voor hem mee. En als ik nu dor tuinafval in een ton verbrand, ga ik eerst even langs wat berken om bast te verzamelen. Met kranten ging het altijd moeizaam, met berkenbast brandt het binnen de kortste keren als een tierelier. Ook goed voor in de kachel. Zo krijg je op momenten dat je het niet verwacht toch een handige tuintip!

 

Ondernemers krijgen vaak goede tips van andere ondernemers, zie mijn tip Ondernemerskruisbestuiving.


 


2 maart 2015

Favoriete planten

Alle tuiniers hebben hun favoriete planten en hun allergieën voor andere planten. Zo ken ik iemand die niet van gele bloemen houdt. En mijn moeder steigert als ze Hosta’s ziet, of Guldenroede. Toevallig heb ik die het afgelopen najaar ook de tuin uit gegooid. Hosta’s, omdat er door de slakken niets van over blijft en Guldenroede, omdat ze te hoog worden en andere planten overwoekeren. Zo moeder, zo dochter?

 

Je mag planten natuurlijk geen menselijke eigenschappen toedichten, toch heb ik het idee dat sommige planten met meer plezier in onze tuin staan dan andere. De sneeuwklokjes en narcissen vermeerderen zich elk jaar enthousiast. Ook de oranje zomerbloeier Crocosmia voelt zich thuis. En de Stokrozen komen ieder jaar fier omhoog tot soms wel drie meter en zaaien zich spontaan uit. Datzelfde geldt voor een andere favoriet: de paarse IJzerhard die de hele zomer tot diep in de herfst bloeit en veel vlinders en insecten trekt. Een prachtige combinatie met de oersterke goudgele Rudbeckia.

 

  

 

Wat mijn favoriete planten gemeen hebben, is dat ze zichzelf in stand houden, niet bij de minste of geringste tegenslag (te droog of te nat) het hoofd laten hangen en overvloedig bloeien. Het zijn allemaal gewone, hardwerkende planten zonder kapsones. En toch zo mooi!

 

Zoals een tuinier favoriete planten, heb je als ondernemer je favoriete klanten


 


2 februari 2015

 

Grijp het moment


De lange donkere maand januari is grillig. Donkere dagen, zonnige dagen, vrieskou, dan weer vrij zacht, met regen en storm, hagel, mist en wat sneeuw. De tuin volgt het allemaal berustend. Een enkel dapper bloempje laat zich al zien en de bloembollen steken heel voorzichtig heldergroene sprietjes boven de grond. Alsof ze willen voelen of het veilig is om al op te komen. Bij de eerste warme dagen komen ze dan juichend verder te voorschijn. Daarbij nemen ze het risico om door alsnog invallende vorst weer de kop ingedrukt te worden. Maar het zijn sterke plantjes en ze grijpen het moment.

 

grillige januari

 

 

 

 

 

 

Veel doe ik dan ook niet in de tuin. Ook ik wacht op betere tijden. Op een mooie dag in het weekend vullen we onze houtvoorraad aan. Om ons heen lijkt het wel nationale boomzaagdag, overal klinken motorzagen. Daar kunnen we niet bij achterblijven. Het is hard nodig, de wilgen en elzen groeien hard en bij de voorraad hout voor de kachel moeten we altijd een doorlooptijd in de gaten houden om het hout goed te laten drogen. Twee à drie jaar, zeggen de experts. Vrijwel iedere avond steek ik in deze tijd de kachel aan. Onze nieuwe kachel met speksteen geeft een aangename warmte, waar de poezen en ik gek op zijn. Zo grijpen ook wij ons moment.

 

Grijp ook als ondernemers het moment en doorbreek je strakskracht


 


2 december 2014

Bloembollengeluk

Bloeiende bloembollen in het voorjaar, daar word ik gelukkig van. Voor het mooiste resultaat moet je die bollen wel in het najaar planten, in oktober en november. En dan is het vaak niet echt aantrekkelijk om in de tuin te werken, koud en nat. En waar zitten al bollen in de grond? Zet ik een schep in de grond, stuit ik ondergronds op al uitlopende bollen. Eigenlijk moet je in het voorjaar al bedacht hebben waar je nog bollen wilt planten. En dat dan onthouden. Of opschrijven. Niet dus. Ook heb ik vaak in december of zelfs januari nog bollen, die de grond al in hadden gemoeten. Zolang het niet vriest, stop ik ze alsnog in de grond. Die bollen weten toch niet dat het al december is? 

Bloembollen mixen & matchen

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Dit jaar ging ik het anders doen. Daarvoor heb ik onder andere een leuk boek gekocht: Bloembollen mixen & matchen van Hanneke van Dijk. Een mede-tuinclublid met een enorme kennis op tuingebied, waar ze boeken over schrijft. Geïnspireerd door Hanneke heb ik in een lastig hoekje in de tuin alle planten en bollen uitgespit. De narcissenbollen teruggezet in combinatie met nieuwe cyclaampjes, bolletjes die in de zomer bloeien. Dit weekend heb ik de laatste geplant. Laag bladeren erover en nu weer afwachten. Om al in februari gelukkig te worden van de eerste groene puntjes boven de grond en vervolgens de felle kleuren in de lente: bloembollengeluk.

 

Ook als ondernemer moet je vooruit kijken naar het volgende jaar. 


 




Waldien Burger Netraam Woordwerk

Heb jij goede adviezen en verhalen? Wil je je eigen blog? Maar heb je geen tijd? Bel me voor een afspraak op 06 255 85 644 of mail me.


Schrijf je in voor mijn nieuwsbrief