Twitter account Waldien Burger Netraam WoordWerk   LinkedIn account Waldien Burger Netraam WoordWerk








27 mei 2015

Dwarrelende eendjes

Even snel het gras nog maaien. Kleine moeite, groot effect, de tuin ziet er meteen weer netjes en verzorgd uit. Als de machine even stil is, word ik me bewust van geluid: een kwakende eend en veel gepiep. Dat heb ik eerder gehoord. Eenden broeden hier vaak in wilgenbomen: hoog, droog en veilig. Maar hoe komen die kleine eendjes dan beneden? Dat zag ik een paar jaar geleden. Moeder eend zit kwakend in de sloot. De eendjes kruipen omhoog in het nest en dwarrelen naar beneden. Vervolgens waggelen ze richting moeder en springen zonder aarzelen in het water. Als moeder weet dat ze er allemaal zijn, kunnen ze de wijde wereld in.

 

Dit keer kon ik aan het gekwaak en gepiep horen dat het gezin nog niet compleet was. Moeder zwom met één eendje in de sloot. De andere drie waren wel uit de boom gedwarreld, maar terecht gekomen in onze compostbak daaronder. Gelukkig ging ik dus gras maaien.

 

 

En ze leefden nog lang en gelukkig.... Nou, zo werkt een eendenleven niet. Moeder eend zwemt nu nog met één eendenkuiken rond. Tsja, teveel kapers op de kust.

 



Schrijf je in voor mijn nieuwsbrief



Recente blogs

31 augustus 2015

Plantensteun

Waarom heeft de evolutie daar nog niets op gevonden: bloemen en grassen die bezwijken onder het gewicht van water? Dit voorjaar was ik er vroeg bij om zoveel mogelijk planten te steunen met stokken en opbinddraad. Hoe eerder je dat doet, hoe minder je er later van ziet, planten omarmen en bedekken ze letterlijk. Af en toe de draden met de groei mee wat hoger hijsen en alles blijft mooi rechtop. Deze zomer beloonde de tuin mijn extra aandacht hiervoor met veel bloemenweelde. Al speelde ook mee dat de meeste echte regenbuien hier voorbij trokken. Eerlijk is eerlijk.

 

Planatensteun

 

 

 

 

 

 

 

 

Maar de buien van afgelopen weken doen toch ook sterke planten het hoofd buigen en in hun gewicht nemen ze stokken en draden gewoon mee. Omdat het tegen het einde van de zomer loopt, knip ik af wat in de weg hangt. De rest laat ik lekker gaan. Het is natuurlijk ook weer typisch iets voor een tuinier om te willen dat alle bloemen in de tuin mooi rechtop blijven staan. De natuur maakt er nu eenmaal soms een rommeltje van. Net als mensen, trouwens….

 

Ook ondernemers kunnen soms wel wat steun gebruiken.


 


30 juni 2015

Andermans ogen

Met slecht weer op zondag trok het Open Tuinen weekend eind mei wat minder bezoekers dan andere jaren. Bij de evaluatie met de tuinclub tekenden we toch weer leuke, mooie, grappige reacties op. Mensen hebben vragen, op- en aanmerkingen (die ze pas in de volgende tuin uiten ;)) en zijn verrast en dankbaar: ‘met jullie tuin stel je eigenlijk je hart voor ons open’. Mooi!

 

Voorafgaand aan het weekend vragen we ons af waarom we meedoen. Veel werk voor één weekend. Hulp vragen helpt. Medetuinclublid Tony helpt met het snoeien van hagen, Stefan en Remco uit het dorp 'ontonkruiden' de klinkerpaden. Dat scheelt! En ik heb inmiddels geleerd me niet meer druk te maken over het (al) wel of (nog) niet bloeien van planten. Da’s winst.

 

En zo zijn huis en tuin in ieder geval één keer per jaar helemaal op orde: alles gesnoeid en vrij van onkruid, gras gemaaid inclusief de randen, alle tuinmeubilair en schuren ontdaan van spinnenwebben, kantoor opgeruimd, ramen gewassen. Daar hebben we de rest van het jaar plezier van. Ook winst. En het gezellige weekend met familie en veel geïnteresseerde mensen over de vloer verhoogt de winst verder.

 

 Andermans ogen

  







Grote extra
Het grote extra realiseer ik me pas achteraf: ik kijk door andermans ogen naar onze eigen tuin. De bezoekers laten me opnieuw waarderen wat wij hebben en waarvoor we werken. Iedereen is welkom om daar net zo van te genieten als wij!

 

Kijk ook eens met klantenogen naar je bedrijf.


 


27 mei 2015

Dwarrelende eendjes

Even snel het gras nog maaien. Kleine moeite, groot effect, de tuin ziet er meteen weer netjes en verzorgd uit. Als de machine even stil is, word ik me bewust van geluid: een kwakende eend en veel gepiep. Dat heb ik eerder gehoord. Eenden broeden hier vaak in wilgenbomen: hoog, droog en veilig. Maar hoe komen die kleine eendjes dan beneden? Dat zag ik een paar jaar geleden. Moeder eend zit kwakend in de sloot. De eendjes kruipen omhoog in het nest en dwarrelen naar beneden. Vervolgens waggelen ze richting moeder en springen zonder aarzelen in het water. Als moeder weet dat ze er allemaal zijn, kunnen ze de wijde wereld in.

 

Dit keer kon ik aan het gekwaak en gepiep horen dat het gezin nog niet compleet was. Moeder zwom met één eendje in de sloot. De andere drie waren wel uit de boom gedwarreld, maar terecht gekomen in onze compostbak daaronder. Gelukkig ging ik dus gras maaien.

 

 

En ze leefden nog lang en gelukkig.... Nou, zo werkt een eendenleven niet. Moeder eend zwemt nu nog met één eendenkuiken rond. Tsja, teveel kapers op de kust.


 


• Plantensteun
• Andermans ogen
• Dwarrelende eendjes



Marian Verweij, Benelux Milieu Beheer:

‘Je bent een zeer welkome steun geweest in dit eindeloos lijkend project, daarvoor mijn dank!’